فردا مهاجرت خواهم کرد از گوری به گوری

از تله ای به تله ای

ودلم تنگ می شود برای این گور همان قدر که همه این مدت برای آن گور دلتنگی می کردم

آرزویم اینست که شهری باشد با همه آنها که می شناسم که این دوری اینهاست که عذاب دارد حالا هر چه قدر هم حافظه شلنگ و تخته بیندازد

نوشتن ترک نخواهد شد اما وبلاگ نویسی.....خسته ام می کند...

این تفدیراست و من تسلیم  مگر نه که همه مان تسلیمیم

آهسته خواهم بوسیدشان با نگاهی و خواهم رفت بی هیچ نگاهی